Vi har fått ny nettstad. Denne nettstaden blir ikkje lenger oppdatert. Du finn oss på statsforvaltaren.no.
Teieplikt ved intern gransking av kommunalt barnevern
Barneverntenesta er pålagt streng teieplikt, og kommunen har eit særleg ansvar for å skjerme opplysningar om barn. Publisering av opplysningar i strid med teieplikta, er straffbart.
Dette innhaldet er meir enn eitt år gammalt. Informasjonen kan derfor vere utdatert.
Publisert 22.06.2020
Bufdir har i brev 17. juni til landets kommunar gjort greie for nokre av dei rettslege rammene ved interne granskingar av barnevernstenesta. Du kan lese brevet her.
Dette er hovudpunkta i brevet:
Det gjeld streng teieplikt for barnevernstenesta, sjå barnevernlova § 6-7 og forvaltningslova §§ 13 til 13 f. Teieplikta er ikkje til hinder for at elles teiepliktige opplysningar vert nytta i samband med interne granskingar, men kommunen pliktar å sikre at slike opplysningar ikkje vert røpa, utover det som er nødvendig for formålet. Kommunen bør vurdere om det er mogleg å nytte anonymiserte opplysningar i granskinga. Dei som gjennomfører granskinga vil ha teieplikt etter forvaltningslova § 13.
Samtykke kan frita for teieplikt, men fritaket vil berre gjelde opplysningar om den som har gjeve samtykket, eventuelt for mindreårige barn som han/ho er verje for. Dersom bruken av opplysningane er basert på samtykke, bør samtykket vere skriftleg. Eit samtykke til bruk av opplysningar i ei gransking, omfattar ikkje offentleggjering eller publisering av opplysningane. Dette krev særleg samtykke. Ved vurdering av samtykke på vegner av barn, må kommunen ta med i vurderinga at foreldre og barn kan ha motstridande interesser. Kommunen har eit særleg ansvar for å skjerme opplysningar om barn.
Resultatet av granskingar som gjeld offentleg verksemd, har offentleg interesse. Dersom granskingsrapporten inneheld teiepliktig informasjon, kan det vere nok å formidle ei oppsummering av funn og konklusjonar. Publisering av opplysningar i strid med teieplikta, er straffbart etter straffelova § 209.